Jeśli zamroziłaś komórki jajowe, prędzej czy później może pojawić się pytanie, co dalej. Skorzystanie z zamrożonych komórek jajowych oznacza w praktyce standardową procedurę in vitro — rozmrożenie komórek, zapłodnienie nasieniem partnera, hodowlę zarodka i transfer do macicy. Ciąża, która w ten sposób powstaje, pod względem prowadzenia zwykle nie różni się od ciąży poczętej naturalnie.
Kiedy przychodzi moment, żeby sięgnąć po zamrożone komórki jajowe?
Decyzja zwykle zapada wtedy, gdy zaczynasz aktywnie starać się o dziecko. Zgłaszasz się do kliniki i informujesz, że chciałabyś skorzystać z zamrożonych wcześniej komórek. Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami dotyczącymi leczenia niepłodności klinika zwykle prosi wtedy o obecność partnera, ponieważ to on oddaje nasienie do zapłodnienia -od tego momentu mówimy już o pełnej procedurze in vitro, nie tylko o przechowywaniu komórek.
Jak wygląda procedura in vitro z zamrożonych komórek — krok po kroku
Cała ścieżka od decyzji do transferu zarodka składa się zwykle z kilku etapów:
- partner oddaje nasienie, które posłuży do zapłodnienia,
- zamrożone komórki jajowe są rozmrażane w laboratorium,
- rozmrożone komórki są zapładniane, dzięki czemu powstają zarodki,
- zarodki są hodowane zwykle do piątej doby, czyli do stadium blastocysty,
- pacjentka jest przygotowywana do transferu (m.in. pod względem hormonalnym, żeby błona śluzowa macicy była gotowa na przyjęcie zarodka),
- na końcu następuje podanie zarodka do macicy.
Jaka jest szansa na ciążę z zamrożonych komórek jajowych?
Skuteczność zależy przede wszystkim od wieku, w którym komórki zostały zamrożone — nie od wieku w momencie transferu. Jak wskazuje dr Małgorzata Sowińska, przy puli około 10 zamrożonych komórek, u kobiet, które zamroziły je do 35. roku życia, szansa na ciążę mieści się zwykle w przedziale 50–70%. U kobiet, które zdecydowały się na to bliżej 40. roku życia, ta sama liczba komórek daje zazwyczaj niższą szansę — poniżej 20%.
Różnica wynika z jakości komórek jajowych, która z wiekiem stopniowo się obniża. To jeden z argumentów, żeby rozważyć mrożenie komórek wcześniej, a nie w ostatniej chwili — im młodszy wiek zamrożenia, tym zwykle wyższa szansa na ciążę w przyszłości.
Czy ciąża po in vitro różni się od ciąży naturalnej?
Pod względem prowadzenia — zazwyczaj nie. Po potwierdzeniu ciąży kolejne wizyty odbywają się zgodnie z tymi samymi rekomendacjami, które obowiązują wszystkie ciężarne, niezależnie od tego, czy do poczęcia doszło naturalnie, czy w wyniku procedury in vitro. Nie musi się tym zajmować lekarz specjalizujący się w leczeniu niepłodności — opiekę może przejąć dowolny lekarz ginekolog prowadzący ciążę, zgodnie ze standardowym harmonogramem badań i wizyt.
FAQ — najczęstsze pytania o zamrożone komórki jajowe
Czy do skorzystania z zamrożonych komórek jajowych zawsze potrzebny jest partner?
Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami dotyczącymi leczenia niepłodności, do procedury in vitro potrzebny jest partner, który oddaje nasienie. Szczegóły warto jednak zawsze zweryfikować bezpośrednio w klinice, bo przepisy bywają aktualizowane.
Czy każda zamrożona komórka jajowa zamienia się w zarodek?
Nie, zwykle nie wszystkie rozmrożone komórki udaje się zapłodnić i doprowadzić do stadium blastocysty. To naturalny element procesu, dlatego szanse na ciążę liczy się od liczby posiadanych komórek, a nie zakłada się stuprocentowej skuteczności każdej z nich.
Czy wiek w momencie zamrożenia komórek ma znaczenie dla skuteczności?
Tak, i to on liczy się bardziej niż wiek w chwili transferu. Im młodsza kobieta w momencie zamrożenia, tym zwykle wyższa jakość komórek jajowych, a co za tym idzie — większa szansa na ciążę przy ich późniejszym wykorzystaniu.
Czy ciąża po in vitro wymaga częstszych wizyt u lekarza?
Zwykle nie. Po potwierdzeniu ciąży wizyty odbywają się zgodnie ze standardowymi rekomendacjami dla kobiet w ciąży, tak samo jak przy ciąży naturalnej.
Czy prowadzeniem ciąży po in vitro musi zajmować się specjalista od niepłodności?
Zwykle nie — może to robić dowolny lekarz ginekolog prowadzący ciążę, zgodnie ze standardowym schematem opieki nad ciężarną.
